Το ιταλικό ποδόσφαιρο είναι στο χειρότερο σημείο της ιστορίας του, με τον Αλεσάντρο Ντελ Πιέρο να αναφέρεται στο πώς έχει η κατάσταση.
Ο τρίτος συνεχόμενος αποκλεισμός από το Μουντιάλ είναι αυτός που λύγισε το ιταλικό ποδόσφαιρο, το οποίο είναι στο σκότος. Φως δεν φαίνεται από πουθενά με την κατάσταση που επικρατεί αυτή τη στιγμή και θα χρειαστεί χρόνος για να βελτιωθούν τα πράγματα. Κάτι που τόνισε και ο Ντελ Πιέρο, ο οποίος είπε αλήθειες για τη νοοτροπία που υπάρχει και για την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί, όχι μόνο σε σχέση με το ένδοξο παρελθόν αλλά και σε σχέση με τους παραδοσιακούς ανταγωνιστές.
«Υπάρχουν πολλά αρνητικά συναισθήματα αυτή τη στιγμή… Πίκρα, θυμός, απογοήτευση, οτιδήποτε αρνητικό. Την πρώτη φορά ήταν ένα σοκ, τη δεύτερη ήταν εφιάλτης, τώρα είναι κάτι ντροπιαστικό που δεν μπορεί να δικαιολογηθεί. Ανεξάρτητα από το ποιος φταίει. Είμαστε πολύ πίσω και σε πολλά, όχι μόνο σε σχέση με τα δικά μας στάνταρντ, αλλά και σε σχέση με όποιον μελέτησε και έκανε ένα νέο ξεκίνημα. Όπως η Γαλλία και η Γερμανία, οι οποίες είχαν το κουράγιο να ακολουθήσουν το πλάνο τους. Σε εμάς, σήμερα, οι λύσεις μοιάζουν πολύ μακρινές», είπε αρχικά ο Pinturicchio και συνέχισε.
«Πιστεύω στο ομαδικό παιχνίδι, δεν πρέπει να υπάρχει ένα εξιλαστήριο θύμα, ούτε μπορούμε να πιστεύουμε ότι ένας άνθρωπος μπορεί να τα αλλάξει όλα. Θα πρέπει να αναλύσουμε τι δεν πάει καλά στο ανδρικό ποδόσφαιρο, γιατί το γυναικείο και τα άλλα αθλήματα πετυχαίνουν εκπληκτικά πράγματα. Τα προβλήματα είναι στα τμήματα υποδομής, είναι στα γήπεδα, στις επενδύσεις… Εξαρτάται από πολλούς ανθρώπους. Από τους προέδρους, τους τεχνικούς διευθυντές, τους προπονητές. Θα πρέπει να κάνουμε ένα βήμα πίσω και να πούμε πως δεν είμαστε πια οι καλύτεροι, ούτε καν δεύτεροι ή τρίτοι. Θα πρέπει να αφήσουμε στην άκρη την υπερηφάνεια μας γιατί χρειάζεται ταπεινότητα τώρα».
Οσο για το αυτό που χρειάζεται το ιταλικό ποδόσφαιρο είναι τα χρήματα, ο Ντελ Πιέρο είπε: «Δεν είναι μόνο θέμα χρημάτων, πρέπει να ξέρουμε να φτιάξουμε ένα πλάνο, το οποίο θα περιέχει διάφορα βήματα που θα πρέπει να σεβαστούμε, να τα κάνουμε. Χρειάζεται χρόνος, γιατί με τον χρόνο, για παράδειγμα, ο Γκασπερίνι έγινε αθάνατος στην Αταλάντα. Ο Αντσελότι στη Γιουβέντους έμοιαζε ο χειρότερος προπονητής του κόσμου, αλλά δεν ήταν έτσι. Χρειάζεται περισσότερο από το να σκέφτεται ο καθένας πώς θα σώσει τη θέση του. Οι ποδοσφαιριστές δεν χτίζονται, οι ποδοσφαιριστές διαμορφώνονται και τους βοηθάς να φτάσουν εκεί που πρέπει».
