Οι διαιτητές είχαν πρωταγωνιστικό ρόλο και στην 24η αγωνιστική της Serie A, πρωτάθλημα που χάνει κάθε αξιοπιστία πλέον με ευθύνη όσων το διοικούν.
Ηταν ένα Σαββατοκύριακο στο οποίο είδαμε ξανά διαιτητικές αποφάσεις που προκάλεσαν πολλά σχόλια. Προκάλεσαν νεύρα, δηλώσεις, αναλύσεις στα ΜΜΕ για το πώς είναι δυνατόν οι διαιτητές που βρίσκονται στον αγωνιστικό χώρο ή στο VAR να μη βλέπουν ξεκάθαρες παραβάσεις ή να βλέπουν παραβάσεις εκεί που δεν υπάρχουν. Ηταν, με λίγα λόγια, ένα Σαββατοκύριακο στο οποίο επιβεβαιώθηκε για ακόμη μία φορά ότι υπάρχει τεράστιο πρόβλημα με τη διαιτησία στην Ιταλία. Υποτίθεται ότι το VAR θα το έλυνε αυτό το πρόβλημα, τελικά όμως το έκανε μεγαλύτερο. Και το έκανε μεγαλύτερο επειδή στο ιταλικό ποδόσφαιρο δεν υπάρχει, πλέον, κανένας κανονισμός, κανένα όριο.
Ένα από τα παιχνίδια που προκάλεσαν συζητήσεις ήταν το Γιουβέντους – Λάτσιο, λόγω ενός πέναλτι που ζήτησαν οι Μπιανκονέρι και δεν δόθηκε. Σύμφωνα με τον ιταλικό Τύπο, υπήρχε όντως παράβαση και μάλιστα οι δημοσιογράφοι εκφράζουν απορίες για το πώς γίνεται να μην το είδε ο διαιτητής Γκουίντα ή ο διαιτητής Μαρέσκα που ήταν στο VAR. Ετυχε να είναι σε αυτό το ματς οι συγκεκριμένοι δύο αυτό το Σαββατοκύριακο, θα μπορούσαν να είναι σε οποιοδήποτε. Οι απορίες των ιταλικών ΜΜΕ, όμως, δεν θα έπρεπε να έχουν να κάνουν με το πώς γίνεται να μην είδαν ένα πέναλτι, αλλά με το πώς γίνεται αυτοί οι δύο να είναι ακόμη διαιτητές και να πληρώνονται, αντί να είναι άνεργοι.
Ο αρχιδιαιτητής Τζανλούκα Ρόκι δεν έχει κάνει απολύτως τίποτα για να βελτιώσει το επίπεδο της διαιτησίας. Τίποτα όμως. Το βλέπει όλος ο κόσμος, άλλωστε, ότι κάθε χρόνο είναι και χειρότερα τα πράγματα, ότι δεν ξέρουν πλέον τι σφυρίζουν, τι δεν σφυρίζουν, σε ίδιες φάσεις βλέπουμε διαφορετικές αποφάσεις με τον αρχιδιαιτητή να κρίνει πως έχουν δίκιο και στις δύο περιπτώσεις, γενικά ένα τσίρκο άνευ προηγουμένου. Εκανε όμως ένα σωστό ο Ρόκι: Αλλαξε τον κανονισμό που απαγόρευε στους διαιτητές να σφυρίζουν αγώνες των ομάδων των πόλεων τους. «Είσαι επαγγελματίας; Φέρσου ως επαγγελματίας και μην επηρεάζεσαι από τίποτα», ήταν το μήνυμα που πέρασε με αυτή την απόφασή του.
Οι περιπτώσεις Γκουίντα – Μαρέσκα
Ο Μάρκο Γκουίντα και ο Φάμπιο Μαρέσκα, όμως, δεν είναι επαγγελματίες διαιτητές. Είναι δύο τύποι που διαλέγουν ποια ματς θα σφυρίξουν και ποια όχι… «Εγώ και ο Μαρέσκα αποφασίσαμε να μην σφυρίζουμε από εδώ και πέρα αγώνες της Νάπολι. Εχω γυναίκα και τρία παιδιά και θέλω να είμαι ήρεμος όταν κυκλοφορώ στην πόλη. Το ίδιο και ο Μαρέσκα. Πρέπει να πάω να πάρω τα παιδιά μου από το σχολείο, πρέπει να είμαι ήρεμος, όχι να φοβάμαι», είχε πει ο Γκουίντα την περσινή σεζόν και αντί να τον απομακρύνουν άμεσα από τη διαιτησία μαζί με τον Μαρέσκα, τους έχουν ακόμη εκεί.
Και εδώ τίθεται αυτομάτως ένα ερώτημα: Οι δύο διαιτητές που δεν μπορούν να σφυρίζουν αγώνες της Νάπολι επειδή φοβούνται για τη σωματική ακεραιότητά τους ή για τις γυναίκες τους και τα παιδιά τους, μπορούν να σφυρίζουν παιχνίδια των ανταγωνιστών της Νάπολι; Εκεί, δηλαδή, δεν επηρεάζονται, δεν νιώθουν φόβο για το πώς θα τους αντιμετωπίσουν στους δρόμους της Νάπολη; Αν ο Γκουίντα ή ο Μαρέσκα πάρουν μια λάθος απόφαση υπέρ της Ιντερ ή της Γιούβε ή της Μίλαν, δεν θα έχουν πρόβλημα στους δρόμους της Νάπολη;
Δεν μπαίνουν, επομένως, επηρεασμένοι στα παιχνίδια που σφυρίζουν; Δεν είναι επηρεασμένοι πριν καν πάνε στο γήπεδο; Διαιτητές που λένε ότι φοβούνται να σφυρίξουν αγώνες μιας συγκεκριμένης ομάδας, είναι δυνατόν να σφυρίζουν παιχνίδια των ανταγωνιστών της; Στη Serie A είναι.
